مثبت انديشي
امروزه ما در دنيايي زندگي مي کنيم که ناگزيرازارتباط وبرخورد با ديگران هستيم آنچه مسلم است که هيچ کس قادر نيست بدون کمک ومساعدت وارتباط با ديگران ، نيازهاي معمولي خود را برطرف سازد .حال سئوالي که اينجا مطرح مي شود اين است که چگونه بايد با ديگران ارتباط برقرار کنيم وجهت افزايش اين ارتباط چه کارهايي بايد انجام دهيم يا اينکه چه کارهايي نبايد انجام دهيم. در معاشرت بايد با روي گشاده ونرمي ومهرباني با همه رفتار نمود وتند خويي با هرکس که باشد بد است .اگر خود را در سطح ديگران قرار دهيم واز زبان آنها براي انتقال نقطه نظرهاي خود استفاده کنيم ،اغلب به نتيجه دلخواه مي رسيم وبا ديگران در سطح خود آنها ظاهر شدن همان برقراري ارتباط موثر
مي باشد .بعضي ها گمان مي کند که ارتباط فقط شامل حرف زدن ،نوشتن ويا بحث کردن است ، اينها از عناصر مهم ارتباطي هستند ولي در واقع ارتباط را رفتاري مي گوييم که پيامي در خود دارد که توسط طرف مقابل ما درک مي شود، خواه شفاهي باشد يا غير شفاهي ،آگاهانه يا ناآگاهانه ، عمدي و…. ولي اگر ادراک شود ،جنبه پيام ارتباطي پيدامي کندوهمين عدم درک پيام رابطه رامختل،معشوق ونارسامي سازد. ارتباطات عامل ومنشا بسياري از شاديها وغصه ها و رنجها زندگي است ، زندگي شاد ، زندگي سرشار از دوستي است . روشن است که با افراد متفاوت ، رفتارهاي متفاوتي خواهيم داشت تاکيد بر خصوصيات مشترک ارتباط را موثر مي کند ، ما انسانها با يکديگر مشترکات فراوان داريم ،با کمي تمرين مي توان خود را همراه ديگران بيابيم و با آنها دوست وهم راي شويم.
يک کارشناس تعليم و تربيت با تاکيد بر اينکه نمي توان از دانش آموزي که يادگيري تمام مفاهيم کتابهاي درسي خود را براي شب امتحان گذاشته است انتظار نمرات چندان مطلوبي داشت ، مي گويد : دانش آموزان بايد درنظر داشته باشند که امتحان پايان سال تحصيلي نيز امتحاني است مثل ساير امتحانات فقط کمي اهميت نمره حاصله بيشتر است اما چندان تفاوتي با ساير امتحانات ازنظر ميزان سختي سوالات ندارد و والدين نيز بايد سعي کنند به جاي 
نظام آموزشي، تاحدودي نوعي يك شكلي و يكدستي دانشآموزان را دنبال ميكند، كه نقطه مقابل هر نوع ابتكار وخلاقيت است.
به نام خدا